Śliski osad pod dolną fałdą gumowego kołnierza potrafi pachnieć mocniej niż cały bęben. Brzydki zapach z pralki zwykle pochodzi jednak z kilku miejsc naraz: uszczelki, szuflady na detergenty, filtra i wilgotnych przewodów. Skuteczne usunięcie zapachu wymaga oczyszczenia osadów, a dopiero potem uruchomienia właściwego programu czyszczącego. Sam płyn do płukania jedynie przykrywa problem i dokłada kolejną warstwę pozostałości. Poniżej znajduje się kolejność prac, sposób doboru środka oraz wskazówki, które pozwalają odróżnić zabrudzoną pralkę od problemu z odpływem.

Skąd bierze się brzydki zapach z pralki?

Resztki detergentów, włókna i wilgoć tworzą warunki do rozwoju biofilmu, czyli warstwy mikroorganizmów przyczepionych do powierzchni. Osad zbiera się szczególnie w zagłębieniach uszczelki i szuflady. Sprzyja mu częste pranie w 20–40°C, przedawkowywanie detergentów oraz zamykanie mokrej pralki zaraz po wyjęciu ubrań.

Nie każdy nieprzyjemny zapach oznacza jednak to samo. Przed czyszczeniem warto sprawdzić, gdzie jest najsilniejszy i kiedy się pojawia.

Zapachu spalenizny nie usuwa się programem czyszczącym. To sygnał do przerwania użytkowania i sprawdzenia urządzenia przez serwis.

Krok 1: wyczyść uszczelkę, szufladę i filtr

Przed rozpoczęciem prac należy wyłączyć pralkę i wyjąć wtyczkę z gniazdka. Potrzebne będą rękawice, miękka ściereczka, mała szczoteczka, płytkie naczynie i ręczniki. Woda po praniu w 60°C lub wyższej temperaturze musi najpierw ostygnąć.

Uszczelka i szuflada na detergenty

W pralce ładowanej od przodu trzeba delikatnie odchylić gumowy kołnierz i usunąć włosy, monety oraz mokre kłaczki. Dolną część uszczelki należy przetrzeć wodą z niewielką ilością łagodnego detergentu, następnie czystą wilgotną ściereczką i osuszyć. Widocznych otworów odpływowych nie wolno przebijać metalowym narzędziem.

Szufladę wyjmuje się po zwolnieniu zatrzasku wskazanego w instrukcji. Szczególnie ważna jest wkładka syfonowa w komorze płynu do płukania: pod nią gromadzi się gęsty osad. Wyjmowane elementy należy umyć w ciepłej wodzie, a wnękę szuflady wyczyścić wilgotną szczoteczką, bez zalewania wnętrza urządzenia.

W pralce ładowanej od góry zamiast przedniego kołnierza trzeba sprawdzić obrzeże otworu, pokrywę i dozownik. Demontaż elementów zależy od konstrukcji konkretnego modelu.

Filtr pompy odpływowej

Odkręcenie filtra bez spuszczenia wody grozi zalaniem podłogi. Najpierw należy otworzyć klapkę serwisową, podłożyć naczynie i użyć awaryjnego wężyka spustowego, jeśli pralka go ma. Bez wężyka filtr odkręca się powoli, małymi ruchami, zbierając wypływającą wodę.

Po wyjęciu filtra trzeba usunąć włókna i drobne przedmioty, umyć go oraz oczyścić dostępne gniazdo. Nie należy wciskać palców głęboko w pompę ani używać siły. Filtr montuje się zgodnie z instrukcją, a podczas następnego uruchomienia sprawdza szczelność. W modelach bez filtra dostępnego dla użytkownika ten etap pozostawia się serwisowi.

Krok 2: uruchom czyszczenie bębna odpowiednim środkiem

Program czyszczący uruchamia się bez ubrań. Ręczne mycie usuwa zabrudzenia dostępne z zewnątrz, natomiast cykl konserwacyjny przepłukuje także wnętrze zbiornika i obieg wody.

Jaki program i temperaturę wybrać?

Pierwszym wyborem jest fabryczny program opisany jako „Czyszczenie bębna”, „Drum Clean” lub podobnie. Jego temperatura i czas są dobrane do konstrukcji urządzenia. Nie należy zastępować go krótkim programem 15–30 minut.

Jeśli pralka nie ma takiego programu, należy sprawdzić instrukcję konserwacji. Producenci często przewidują pusty cykl bawełny w 60°C albo 90°C, ale nie jest to uniwersalna zasada dla każdego modelu. W pralko-suszarce trzeba wybrać procedurę czyszczenia części piorącej, a nie samo suszenie.

Jaki preparat zastosować?

Najprościej użyć środka przeznaczonego do czyszczenia pralek automatycznych, dobranego do zaleceń producenta urządzenia. Etykieta powinna wskazywać działanie na osady detergentowe i zabrudzenia organiczne. Sam odkamieniacz, oparty na przykład na kwasie cytrynowym, nie zastępuje preparatu usuwającego tłusty osad.

Dawkę, miejsce aplikacji i temperaturę należy przyjąć z opakowania – nie ze zwyczaju. Niektóre preparaty trafiają do bębna, inne do szuflady. Po zakończeniu cyklu warto przetrzeć uszczelkę, usunąć wypłukane resztki i pozostawić urządzenie do wyschnięcia.

Ocet, soda i chlor: czego nie mieszać podczas czyszczenia?

Wybielacza chlorowego nie wolno łączyć z octem ani innymi kwasami. Podchloryn sodu w kontakcie z kwasem może uwolnić toksyczny chlor. Preparatów chlorowych nie miesza się również z amoniakiem ani innymi środkami czyszczącymi.

Ocet zawiera kwas octowy, a soda oczyszczona to wodorowęglan sodu. Po ich połączeniu zachodzi reakcja zobojętniania z wydzielaniem dwutlenku węgla. Obfita piana nie dowodzi skutecznego czyszczenia pralki.

Nie warto wlewać do urządzenia całej butelki octu ani wsypywać przypadkowej ilości kwasku cytrynowego. Zgodność kwasów z uszczelnieniami i metalowymi częściami zależy od stężenia oraz zaleceń producenta. Jeden dopuszczony preparat, użyty zgodnie z etykietą, jest rozsądniejszym wyborem niż mieszanka kilku domowych środków.

Po użyciu jednego środka nie należy od razu dolewać drugiego. Przed zmianą preparatu trzeba wykonać płukanie zgodnie z instrukcją urządzenia i zaleceniami na etykiecie.

Jak zapobiegać powrotowi zapachu z pralki?

Zwiększanie dawki płynu do płukania nie usuwa źródła zapachu. Nadmiar preparatu pozostaje w dozowniku i na elementach obiegu wody. Detergent trzeba odmierzać według masy wsadu, stopnia zabrudzenia i twardości wody, a nie napełniać komorę „na zapas”.

• Po każdym praniu: wyjąć ubrania, przetrzeć dolną fałdę uszczelki i pozostawić uchylone drzwiczki oraz szufladę, jeśli jest to bezpieczne dla dzieci i zwierząt.
• Raz w miesiącu: sprawdzić szufladę i uszczelkę; przy częstym używaniu pralki czyścić je częściej, jeśli pojawia się osad.
• Zgodnie z instrukcją lub komunikatem urządzenia: uruchamiać program konserwacyjny i kontrolować filtr odpływowy.

Pranie ręczników lub pościeli w 60°C, o ile dopuszcza to metka, nie zastępuje czyszczenia urządzenia. Pomaga natomiast ograniczyć sytuację, w której wszystkie cykle przez wiele tygodni odbywają się wyłącznie w niskiej temperaturze.

Co zrobić, jeśli pralka nadal śmierdzi po czyszczeniu?

Czyszczenie bębna nie naprawi źle podłączonego odpływu. Jeśli po pełnym myciu zapach wraca już przy kolejnym praniu albo przypomina ścieki, trzeba sprawdzić syfon oraz sposób zamontowania węża. Wysokość podłączenia i głębokość wsunięcia węża muszą odpowiadać instrukcji konkretnego modelu.

Przy wolnym odpompowywaniu, wodzie pozostającej w bębnie lub błędzie odpływu potrzebna jest kontrola drożności i pompy. Jeśli odpływ działa poprawnie, a zapach nie ustępuje po 1 pełnej procedurze czyszczenia, zamiast powtarzać agresywne zabiegi należy zlecić ocenę zabrudzeń wewnątrz zbiornika i przewodów.

Czarne ślady na gumie nie zawsze znikają po myciu. Jeżeli uszczelka jest popękana, lepka lub stale wydziela zapach mimo oczyszczenia, serwis powinien ocenić potrzebę jej wymiany.

Najczęstsze pytania

Jak usunąć brzydki zapach z pralki jednym praniem?
Najpierw trzeba ręcznie oczyścić uszczelkę, szufladę i dostępny filtr, a następnie uruchomić 1 pusty program konserwacyjny z odpowiednim preparatem. Sam gorący cykl nie usunie monet, włosów ani zwartego osadu spod gumowego kołnierza.

Czy można wlać ocet do pralki, żeby przestała śmierdzieć?
Ocet należy stosować tylko wtedy, gdy dopuszcza go producent urządzenia, z zachowaniem wskazanego stężenia i dawki. Kwas octowy nie jest uniwersalnym środkiem na biofilm i nie wolno łączyć go z wybielaczem chlorowym.

Dlaczego ubrania śmierdzą po wypraniu?
Przyczyną są między innymi osady w pralce, zbyt długo pozostawiony mokry wsad lub niedopasowana dawka detergentu. Po oczyszczeniu urządzenia warto wyprać niewielki wsad bawełnianych ręczników w 60°C, jeśli pozwalają na to metki, i wysuszyć je bez zwłoki.

Czy program 90°C zawsze usunie zapach z pralki?
Nie – wysoka temperatura nie usuwa mechanicznych zatorów i nie naprawia odpływu kanalizacyjnego. Program 90°C należy uruchamiać wyłącznie wtedy, gdy instrukcja dopuszcza go do konserwacji urządzenia.